Pobieranie Rośliny lądowe korzystają głównie z wody obecnej w glebie. Jest ona pobierana przez żywe komórki włośników korzeniowych, będących wytworem ryzodermy. Strefa włośnikowa obejmuje młoda część korzenia tuż za stożkiem wzrostu. Łączna powierzchnia chłonna tworzona przez włośniki jest kilkaset razy większa niż powierzchnia korzeni. Niemal wszystkie korzenie roślin zielnych znajdują się w wierzchnie warstwie gleby do głębokości 40–50 cm. Głębiej mogą sięgać korzenie roślin drzewiastych. Pobrana przez włośniki woda jest przemieszczana na zasadzie osmozy przez komórki kory pierwotnej, endodermy i perycykl do ksylemu. Do organów nadziemnych dociera w wyniku transportu elementami drewna. Nadziemna cześć rośliny jest zdolna do pobierania wody z opadów atmosferycznych jedynie w ograniczonym stopniu. Barierą jest tu nieprzepuszczalna dla wody kutykula. Pobieranie wody w pędzie jest możliwe dzięki struktury nazywane hydatodami lub szparkami wodnymi. Są to miejsca w epidermie liści przepuszczalne dla wody.