W swoich pismach Kabazylas wiele miejsca poświęca też liturgii. W Hermeneia tes theias leiturgias (wydał F. Duceusz w 1524) wyjaśnia czynności symboliczne w liturgii i modlitw mszalnych, wiążąc je z wydarzeniami z życia Jezusa. Jako pierwszy w Kościele wschodnim, w Eis ten theian leiturgian, pisze, że przemiany chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa dokonuje, przyzywany po słowach ustanowienia, w epiklezie, Duch Święty. Prowadził spory z teologami zachodnimi o słowa konsekracji eucharystycznej. Uznając ołtarz za niezbędny do sprawowania sakramentów, zanalizował jego części i ich znaczenie.
W pismach ascetycznych pozostaje zależny od Pseudo-Dionizego Areopagity.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bizantyńscy teologowie 1204–1453 Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w XIV wieku Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Biskupi Patriarchatu Konstantynopolitańskiego Kategoria:Rodzina Kabazylasów Kategoria:Ludzie urodzeni w Salonikach