W okresie II Rzeczypospolitej był przemysłowcem naftowym. W 1921 podjął odwierty w Mraźnicy pod Drohobyczem. Został członkiem założycielem powołanego 10 stycznia 1931 w Jaśle Podkarpackiego Związku, zrzeszającego przemysłowców naftowych. Posiadał 56-morgowe gospodarstwo w Pałuczynie w powiecie mogilnickim, które zbył w 1928. W okresie międzywojennym był właścicielem znacznej części trasy wąskotorowej kolejki leśnej istniejącej na odcinku Ustrzyki Górne–Sokoliki Górskie.
W kwietniu 1928 z ramienia Stronnictwa Chłopskiego uzyskał z listy państwowej mandat posła na Sejm RP II kadencji. Wraz z delegacją polskiego parlamentu w czerwcu 1928 uczestniczył w XIV Ekonomicznym Kongresie Międzyparlamentarnym w Wersalu, brał udział w Konferencji Unii Międzyparlamentarnej w Berlinie edycji XXV w sierpniu 1928 oraz w 1929. Był członkiem sejmowej Komisji Handlowo-Przemysłowej, a po wysunięciu przez posła Antoniego Langera zarzutów o stosowanie szantażu celem niedopuszczenia wykupu akcji naftowych przez finansistów zagranicznych, opuścił 12 marca 1929 klub parlamentarny SCh wyrokiem honorowego Sądu Marszałkowskiego z 24 marca 1929 został uznany niewinnym popełnienia czynu karygodnego, nie licującego ze stanowiskiem posła. Mandat poselski utracił 6 sierpnia 1929.