Następnie, w latach 1855 -1945, gdy właścicielami dóbr była już rodzina von der Schulenburg. Kolejno posiadłością zarządzali: hrabia (Graf) Adalbert Friedrich von der Schulenburg (ur. 1817 w Berlinie – zm. 1874 w Wieleniu), po jego śmierci majątek przejęła jego żona, hrabina (Gräfin) Luise Freiin von Sobeck (ur. 1836 w Nowej Brandenburgii – zm. 1913 w Wieleniu), która w 1892 roku, przy cmentarzu rodowym z I ćw. XIX wieku rodziny von Blankensee, poleciła budowę mauzoleum rodzinnego. Po jej śmierci majątek odziedziczyła córka, hrabina Henriette von der Schulenburg (ur. 1856 w pałacu w Wieleniu – zm. 1937 w Berlinie). Ostatnim właścicielem rodu był jej syn, Werner Graf von der Schulenburg (ur. 4 września 1890 w Saksonii – zm. grudzień 1944 w Wieleniu).
W styczniu 1945, pod koniec II wojny światowej, Armia Czerwona splądrowała mauzoleum, a pałac został spalony i częściowo zburzony. Przez kolejne lata budowla popadała w ruinę, mimo to elewacja zachowała się w dobrym stanie. Pilastry, wsparte na boniowanym cokole, sięgają fryzu i gzymsu, a trójkątny naczółek z herbem von Schulenburgów, wieńczy trójosiowy ryzalit elewacji frontowej.