Zenon Starkiewicz (ur. 7 stycznia 1906 w Kownie, zm. 5 lipca 1993) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari. Prezydent RP na Uchodźstwie, August Zaleski w 1963 mianował go pułkownikiem piechoty.
Życiorys Urodził się 7 stycznia 1906 w KownieWojskowe Biuro Historyczne - Zenon Starkiewicz Kolekcja Akt Personalych i Odznaczeniowych [dostęp 2022-02-23].. W 1925 został słuchaczem Oficerskiej Szkoły Inżynierii w Warszawie. 11 sierpnia 1927 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1927 w korpusie oficerów łączności. 27 października 1928, po ukończeniu szkoły, otrzymał pierwszą lokatę i przydział do pułku radiotelegraficznego w Warszawie. 15 sierpnia 1929 awansował na porucznika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1929 i 1. lokatą w korpusie oficerów łączności. 27 czerwca 1935 awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 21. lokatą w korpusie oficerów łączności. W latach 1936–1938 był słuchaczem XVII Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 26 lipca 1939 został przydzielony do sztabu Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej na stanowisko dowódcy łączności. W składzie tej brygady walczył w kampanii wrześniowej.