Zniszczenie w 1914 roku i odbudowa 28 sierpnia 1914 roku kościół został ostrzelany przez artylerię niemiecką, ponieważ na wieży znajdował się rosyjski posterunek obserwacyjny. Pożar zniszczył świątynię wraz z wyposażeniem.
Odbudowę przeprowadzono w latach 1927–1930, prawdopodobnie według projektu inżyniera Wieżyńskiego z 1921 roku. Zmieniono zwieńczenie elewacji wschodniej i wieży, dobudowano zakrystię, a ołtarz przeniesiono ze wschodniej do zachodniej części wnętrza. Uroczyste poświęcenie odbudowanego kościoła odbyło się 30 listopada 1930 roku.
Parafia ewangelicka Działdowo było siedzibą superintendentury skupiającej parafie ewangelickie miasta i okolic. W okresie międzywojennym miejscowa parafia należała do Ewangelickiego Kościoła Unijnego w Polsce i superintendentury działdowskiej. W zestawieniu opublikowanym przez Stefana Grelewskiego w 1937 roku wykazano w niej 2738 wiernych.
Wśród duchownych związanych z parafią byli Ernst Hermann Barczewski, urzędujący w latach 1889–1936, oraz Johannes Walach, sprawujący posługę w latach 1937–1945. Po II wojnie światowej duszpasterstwo prowadził m.in. Ewald Lodwich-Ledwa.