Hrabstwo Ratzeburga – niemieckie hrabstwo założone w 1143 roku i istniejące do 1296 roku, kiedy (po licznych podziałach) weszło w skład księstwa Saksonii-Lauenburga.
Historia Podwaliny pod przyszłe hrabstwo położył książę obodrycki Racibor, który zbudował gród Gauburg, w 1062 roku wymieniany jako saskie lenno. W 1143 roku książę saski Henryk Lew poprzez Adolfa II holsztyńskiego przekazał Henrykowi z Badewide część ziemi obodryckich Połabian pod niemiecką kolonizację. W skład nowo utworzonego hrabstwa weszły grody Ratzeburg, Wittenburg i Gadebusch, Rehna, Zarrentin am Schaalsee oraz baliwat Mölln. Badewidowie zasiadali na tronie do śmierci Bernharda III w 1199 roku, kiedy poprzez małżeństwo z owdowiałą matką tego ostatniego, Adelajdą, regencję objął Adolf z Dasselu. Utracił jednak władzę w wyniku bitwy pod Waschowem (25 maja 1200 lub 1201 roku), przegrawszy z meklemburską armią wasali króla Danii Kanuta VI. Hrabstwo przeszło pod władanie korony duńskiej;