Drugi egzemplarz (numer seryjny 23-436) po oblataniu go w McCook Field, został przesłany do bazy w Galveston w Teksasie, gdzie został postawiony w otwartym hangarze, aby przetestować wpływ morskiego powietrza na duraluminiową powłokę samolotu.
Następne trzy samoloty (numery seryjne 25-436 do 439) zostały zbudowane tak samo jak drugi prototyp, ale szósty i ostatni samolot za zgodą USAAC został znacznie przebudowany. Samolot który otrzymał oznaczenie XO-6B (number seryjny 25-440) był mniejszą, lżejszą wersją O-6 i został wyposażony w silnik Wasp R-1340. XO-6B nie został przyjęty do służby w pierwotnej wersji, ale po niewielkich zmianach został przyjęty do służby już jako Thomas-Morse O-19 i zamówiony w liczbie ponad 170 egzemplarzy.
Ostatecznie Thomas-Morse dopłacił 60 tysięcy dolarów do pierwotnego kontraktu na sześć samolotów O-6, ale zaowocował on korzystnymi zamówieniami na następcę tego samolotu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańskie samoloty rozpoznawcze okresu międzywojennego O-6 Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym