Twierdza w Niszu (srb. Нишка тврђава, Niška tvrđava) – system dawnych fortyfikacji, położony w centrum miasta, nad rzeką Niszawą.
Twierdza jest chroniona prawem od 1948 roku, a w 1979 została uznana przez rząd SR Serbii za zabytek kultury o dużym znaczeniu.
Historia Pierwszą twierdzę zbudowali w tym miejscu prawdopodobnie Rzymianie, wielokrotnie była rozbudowana m.in. przez Cesarstwo Bizantyńskie. Dzisiejszy kształt przybrała w czasie rządów tureckich, w latach 1719–1723. Długość kamiennych murów wynosiła 2,1 kilometrów, wysokość do 8 metrów, a grubość 3 metry. Od południa twierdzę chroniła rzeka, z pozostałych kierunków fosy, częściowo do dziś zachowane.
Do obiektu prowadziło pięć bram: Stambulska (Stambol vrata) – od południowej strony, główna brama twierdzy, Belgradzka (Beogradska vrata) – od południowo-zachodniej strony, w pobliżu Stambulskiej, Wodna (Vodena vrata) – wschodnia, częściowo zachowana, Widyńska (Vidinska vrata) – północna, zachowały się tylko ruiny, Jagodińska (Jagodinmalska vrata) – południowo-wschodnia, również tylko ruiny.
Twierdza została odbita z rąk Turków wraz z całym miastem w 1878 roku i przyłączona do Serbii.