Od października 1956 do lipca 1961 dowódca 9 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego. W latach 1961–1963 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Woroszyłowa w Moskwie. Następnie został dowódcą 11 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Świdwinie, która 5 maja 1967 została przemianowana na 3 Brandenburską Dywizję Lotnictwa Myśliwskiego. Od listopada 1972 starszy oficer oddziału obrony powietrznej i wojsk lotniczych w Sztabie Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Układu Warszawskiego w Moskwie. Wrócił do kraju w styczniu 1977, a w grudniu 1977 został pomocnikiem dowódcy Wojsk Lotniczych – szefem Lotnictwa Wojsk Lądowych, Transportowego i Łącznikowego.
9 maja 1979 otrzymał tytuł „Zasłużonego Pilota Wojskowego PRL”. Uchwałą Rady Państwa z 4 października 1979 został awansowany na generała brygady. Nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa RRL prof. Henryk Jabłoński w obecności I sekretarza Komitetu Centralnego PZPR Edwarda Gierka i ministra obrony narodowej gen. armii Wojciecha Jaruzelskiego.