Przełożony monasteru Trójcy Świętej w Słucku W 1687 został archimandrytą i przełożonym monasteru Trójcy Świętej w Słucku. Uzyskanie tej godności, należącej do najwyższych urzędów w Kościele prawosławnym w Rzeczypospolitej, było możliwe dzięki rekomendacji ekonomów księżnej Ludwiki Karoliny Radziwiłł, patronki monasteru. Uznali oni ihumena Serapiona za osobę wierną prawosławiu, a przy tym skromną i o ugodowym charakterze. Przed otrzymaniem godności archimandryty ihumen Serapion zobowiązał się przed księżną Radziwiłł, że nie będzie zastawiał dóbr monasterskich, odzyska majątki klasztoru zagrabione bezprawnie, jak również, że nie będzie chciał łączyć urzędu archimandryty słuckiego z żadną inną godnością kościelną, tak jak czynili to poprzedni przełożeni wspólnoty. Godność archimandryty nadał ihumenowi Serapionowi metropolita kijowski Gedeon, który równocześnie ograniczył jego uprawnienia do nadzoru nad mnichami, nie zaś nad białym duchowieństwem, jak w przypadku poprzednich zwierzchników klasztoru.