Ahrar asz-Szam współpracował z innym islamistycznym ugrupowaniem Dżabhat an-Nusra oraz świecką antyrządową Wolną Armią Syrii. Ugrupowanie to prowadziło rekrutację zagranicznych dżihadystów do walk w Syrii, co spowodowało radykalizację wojny domowej i obawy areny międzynarodowej o rosnące wpływy terrorystów w Syrii. Ugrupowanie zostało oskarżone o wzniecanie konfliktów radykalnych salafitów z szyitami, co mogło zapoczątkować religijny charakter syryjskiej wojny domowej. Liczebność ugrupowania wahała się od 10 do 20 tys. ekstremistów.
Udział w wojnie w Syrii Rebelianci z Ahrar asz-Szam brali udział w marcu 2012 w obronie miasta Idlib oraz w bitwie w Aleppo (2012–2016), pod Ma’arrat an-Numan i Damaszkiem. W marcu 2013 uczestniczyli w zajęciu miasta Ar-Rakka, jednak następnie zostali z niego wyparci przez Państwo Islamskie, które stało się wrogiem dla Ahrar asz-Szam.
Ahrar asz-Szam wraz z 14 innymi ugrupowaniami odrzuciło 18 listopada 2012 wejście w skład szerokiej Syryjskiej Koalicji Narodowej na rzecz Opozycji i Sił Rewolucyjnych. Islamiści opowiedzieli się za utworzeniem państwa islamskiego i domagali się wprowadzenia koranu jako konstytucji.