Związał się z „prawosławną opozycją” lub „partią rosyjską” w najbliższym otoczeniu cara i jako jej członek przyczynił się do upadku swojego dawnego protektora Aleksandra Golicyna, oskarżonego o niedostateczną pobożność, hołdującemu zachodnioeuropejskim prądom mistycznym.
Magnicki popadł w niełaskę po śmierci Aleksandra I i objęciu tronu przez Mikołaja I, którego jeszcze jako wielkiego księcia oskarżył o wolnomyślicielstwoSemadeni Z.: Różne oblicza matematyki: matematyka z historycznego, ontogenetycznego i filozoficznego punktu widzenia. Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2023, s. 259.. Ostatnie lata spędził na zesłaniu w Rewlu i w Odessie. Pragnąc odzyskać łaskę władcy, w 1831 skierował do Mikołaja I listy, w których opisywał rzekomy spisek iluminatów, w którym kluczową rolę miał odegrać jego dawny protektor Michaił Spieranski. Zmarł w nędzy.
Autor wierszy przeznaczonych dla dzieci oraz utrzymanych w prawosławnym duchu artykułów prasowych.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1778 Kategoria:Zmarli w 1844 Kategoria:Rosyjscy politycy Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie