W okresie trwania operacji „Ostra Brama” został awansowany do stopnia plutonowego i wyznaczony na dowódcę 2 plutonu ckm.
18 lipca 1944 roku po aresztowaniu przez Rosjan trafił do obozu w Miednikach, a następnie był wywieziony do obozu Kaługa Seredniaki na terenie ZSRR.
Okres powojenny W 1946 roku powrócił do Polski i zamieszkał w Szczecinie. W 1950 roku ukończył studia w Akademii Handlowej (później – część Politechniki Szczecińskiej) i podjął pracę jako rewident w Związku Spółdzielczości Pracy. Od początku lat sześćdziesiątych działał w nieoficjalnie tworzących się środowiskach Żołnierzy AK Okręgu Wileńskiego. Wszedł w skład Komisji Roboczej Konwentu Seniorów Dowódców Okręgu Wilno. Pełnił też funkcję wiceprezesa Klubu Kresowych Żołnierzy AK w Szczecinie, wiceprezesa Zarządu Okręgu Wileńskiego ŚZŻAK w Warszawie. Był współorganizatorem Koła Kresowych Żołnierzy AK przy Zarządzie Okręgu w Szczecinie. W 2000 roku został wybrany prezesem Zarządu Okręgu ŚZŻAK w Szczecinie. Był inicjatorem fundowania tablic epitafijnych Bohaterów Armii Krajowej. Spoczął na szczecińskim cmentarzu Centralnym kwatera 37b.