Od 1920 przez 15 lat uczył prac ręcznych w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie, gdzie zorganizował wzorcową pracownię robót ręcznych, najpierw w budynku przy ul. Kapucyńskiej 21, a następnie przy ul. Myśliwieckiej 6. Zaprojektował także podobną pracownię dla Gimnazjum i Liceum im. Sułkowskich w Rydzynie. Pracując w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego uczestniczył w eksperymencie pedagogicznym, polegającym na korelacji nauczania prac ręcznych z fizyką, chemią, przyrodą i geografią. Swoje doświadczenia dydaktyczne przedstawił w kilku artykułach na łamach czasopism: „Roboty Ręczne”, „Praca Ręczna w Szkole".
W latach 1935–1939 był wykładowcą w kierowanym przez inż. Władysława Przanowskiego Państwowym Instytucie Robót Ręcznych (PIRR) w Warszawie, kształcącym nauczycieli prac ręcznych. Prowadził w PIRR zajęcia z geometrii wykreślnej i rysunku technicznego, urządził pracownię elektrotechniczną. Należał do Towarzystwa Miłośników Robót Ręcznych, wchodził w skład władz statutowych Towarzystwa, na V Zjeździe w 1938 wybrany został członkiem Zarządu Towarzystwa.