W latach 1918–1934 służył w Wojsku Polskim. W 1921 roku uzyskał eksternistycznie maturę, po czym studiował krótko na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1922–1924 pełnił służbę w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Kraków Powiat na stanowisku oficera instrukcyjnego, pozostając oficerem nadetatowym 5 Dywizjonu Taborów w Krakowie. Od września 1921 do stycznia 1923 roku obowiązki służbowe łączył z funkcją komendanta Krakowskiej Chorągwi Harcerzy. W 1925 roku pełnił służbę w Centralnej Wojskowej Szkole Gimnastyki i Sportów w Poznaniu. Później został przeniesiony z korpusu oficerów taborowych do korpusu oficerów piechoty. W 1928 roku służył w 2 Pułk Piechoty Legionów w Pińczowie, następnie w Korpusie Kadetów Nr 1 we Lwowie. We wrześniu 1933 roku został przeniesiony do 10 Pułku Piechoty w Łowiczu. W 1936 roku mieszkał w Łowiczu, później w Warszawie, gdzie do wybuchu II wojny światowej pracował w Dyrekcji Kolei Państwowych.
W czasie powstania warszawskiego, w stopniu kapitana, pełnił służbę w 15 Pułku Piechoty AK. 5 października 1944 roku dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Stalagu 344 Lamsdorf, a od 19 października 1944 roku w Oflagu VII A Murnau.