Po wybuchu powstania wielkopolskiego wziął udział w walkach, był również komisarzem komitetu do spraw spolszczenia szkół w obwodzie janowieckim z ramienia Powiatowej Rady Ludowej w Żninie. W 1919 roku, z polecenia Franciszka Chłapowskiego, został mianowany nauczycielem biologii w żeńskim Seminarium Nauczycielskim im. Marii Konopnickiej w Poznaniu. W latach 1920–1924 był również kierownikiem działu przyrodniczego i prehistorycznego Muzeum Wielkopolskiego. W 1928 roku został wykładowcą botaniki zawodowej i pszczelarstwa w Wyższej Szkole Ogrodniczej. Był także kierownikiem pedagogicznym i członkiem zarządu poznańskiego Ogrodu Botanicznego. Od 1919 roku był członkiem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, od 1924 Komisji Fizjograficznej, a od 1927 roku także Komisji Geograficznej Polskiej Akademii Umiejętności.