Tematem serii były pogodne scenki rodzajowe, ukazujące hiszpańskie zwyczaje i zabawy. Goya wycenił jeden z najbardziej udanych kartonów - Parasolkę - na 500 reali (reales de vellón), a za całą serię otrzymał ich 18 000. Była to druga seria kartonów wykonana przez Goyę dla książęcej pary. Pierwsza, ukończona w 1775 roku przedstawiała motywy związane z łowami, między innymi Polowanie na przepiórki. O ile pierwsza seria opierała się na szkicach nadwornego malarza Francisco Bayeu i silnie imitowała jego styl, druga zawierała oryginalne projekty Goi i ujawniała jego rozwijający się talent malarski.
Analiza Goya przedstawił sielankową scenkę rodzajową, na której grupa dzieci współpracuje aby dosięgnąć rosnących na drzewie owoców. Jeden z chłopców podpiera się na plecach drugiego i w ten sposób wspina się na drzewo. Zerwane owoce wrzuca do kapelusza trzymanego przez inne dzieci. Zarówno twarze dzieci jak i ich strój wskazują na pochodzenie z niskiej klasy społecznej. Widać tutaj wpływ dzieł Murilla, który często przedstawiał sceny z udziałem dzieci i owoców.