mały|grób Erwina Elstera na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku thumb|Flisacy (1922) thumb|Synek (1923) thumb|Widok na morze w Saint-Tropez (1925) thumb|Rybak (1926) Erwin Elster (ur. 8 maja 1887 w Korszowie koło Stanisławowa, zm. 16 kwietnia 1977 w Gdańsku) – malarz i pedagog, współzałożyciel Towarzystwa Artystów Plastyków „Świt”.
Życiorys W latach 1907–1912 kształcił się w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Wojciecha Weissa, Józefa Unierzyskiego, Ferdynanda Ruszczyca oraz Juliana Fałata i Józefa Pankiewicza. Studia malarskie ukończył nagrodzony medalem srebrnym i dwoma brązowymi oraz stypendiami do Włoch i Francji. Przez rok (1912 – 1913) doskonalił swoje umiejętności w Paryżu w Académie de la Grande Chaumière. Po powrocie do Krakowa w 1913, rozpoczął swą drogę artystyczną, podejmując jednocześnie pracę pedagogiczną. Obie te pasje zawsze łączył ze sobą, tworząc i wykładając przez ponad 60 lat.
Okres I wojny światowej artysta spędził w Bystrej koło Bielska, gdzie pozostawał pod artystyczną opieką osiadłego nieopodal Juliana Fałata. Z tego okresu pochodzą impresyjne akwarele oddające uroki regionalnych pejzaży i architektury.