Ołtarz główny, neorokokowy, z 1858 roku, z rzeźbami śś. Piotra i Pawła i obrazem Matki Boskiej Królowej Niebios. Ołtarze boczne z końca XVII wieku. Ołtarz lewy z rzeźbami śś. Symeona i Tomasza i obrazami śś. Józefa i Mikołaja. Ołtarz prawy z obrazami św. Barbary (XIX wiek) i św. Hieronima (XVII wiek). Ołtarz w kaplicy północnej barokowy, z 1720 r., z rzeźbami śś Franciszka i Antoniego. Ambona z XVI wieku, z obrazami Czterech Ewangelistów z XIX wieku. Z dawnego wyposażenia kościoła zachowały się m.in. monstrancja z 1651 r. z herbem właścicieli Łabęd - Welczków, cztery cynowe, barokowe lichtarze (dwa z nich z 1666 r.), siedemnastowieczny barokowy kielich oraz późnobarokowa puszka z 1723 r., fundacji Jana Bernarda WelczkaSzczech Bernard: Inskrypcje Ziemi Gliwickiej, w: "Rocznik Muzeum w Gliwicach". Tom III, Gliwice 1990, ISSN 0860-0937, s. 57-58.
Na wieży dwa średniowieczne dzwony (o średnicach 83 i 69 cm) odlane z brązu, zapewne w tym samym warsztacie (na co wskazują podobne inskrypcje na obu dzwonach), jeden z 1479, z 1480 r. W obu inskrypcjach występuje nazwa miejscowości (odpowiednio labanth oraz labant).