Początkowo jest pełny, później komorowaty. Powierzchnia gładka, lub delikatnie oszroniona, barwy cielistej lub szarorudawej. W dotkniętych miejscach zmienia barwę na brudnobrązową. Miąższ Biały, ale po uszkodzeniu po jakimś czasie zmienia barwę na różowo-liliową, karminową, w końcu ceglastą. U starszych, niemających już mleczka okazów smak jest łągodny, ale niemiły, podobny do nafty. Mleczko Wydziela się obficie. Jest białe, na powietrzu nie zmienia barwy, ale podczas wysychania na miąższu staje się różowe lub czerwonawe. Początkowo jest łagodne w smaku, szybko jednak staje się piekące. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników ochrowy. Zarodniki mniej więcej kuliste, o rozmiarach 7–8,5 × 7–8 μm. Pokryte są pojedynczymi brodawkami połączonymi kilkoma wstęgowatymi łącznikami. Podstawki mają rozmiar 36–45 × 9–10 μm. Nielicznie na ostrzu blaszek występują cheilocystydy o rozmiarach 50–60 × 6–7 μm. Gatunki podobne Mleczaj ostry (Lactarius acris) ma gładki kapelusz i wyrasta również w lasach bukowych.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie, Korei i Japonii. W Polsce jest dość rzadki.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Rośnie w lasach liściastych, głównie pod bukami, dębami i grabami. Owocniki wytwarza od sierpnia do października.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski