W czasie II wojny światowej ukrywał się, obawiając się wywiezienia do obozu koncentracyjnego jako osoba podejrzana o zaburzenia psychiczne. Po wojnie został internowany w obozie na Petrżalce pod zarzutem przynależności do nazistów. Powodem aresztowania była zdrobniała forma imienia Ignác – Náci – brzmiąca tak samo jako słowo „nazista”. Po interwencji znajomych został zwolniony, gdy pomyłkę wyjaśniono.
Po zwolnieniu z obozu kazał nazywać się Ignácem i nie zgadzał się na używanie formy Náci. W związku ze wzrostem znaczenia języka słowackiego w życiu miasta, zaczął uczyć się tego języka, z którym wcześniej miał niewielki kontakt.
Kilka ostatnich lat życia spędził w domu starców. Zmarł w 1967 roku w szpitalu gruźliczym w Lehnicach. Dzięki staraniom Towarzystwa Ferdinanda Martinengiego jego szczątki zostały na początku XXI wieku przeniesione z Lehnic do Bratysławy.
Upamiętnienie Na Starym Mieście w Bratysławie znajduje się pomnik „Pięknego Ignacego”, którego przedstawiono we fraku i z cylindrem, stojącego przed jego ulubioną kawiarnią i kłaniającego się przechodniom.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie związani z Bratysławą Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Europie 1933–1945 Kategoria:Węgrzy pochodzenia niemieckiego Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1967