Od 1982 do 1989 był wydawcą, komentatorem i redaktorem naczelnym drugoobiegowego pisma „Hutnik”, organizując kilkaset punktów jego dystrybucji. Redagował także „Obserwatora Wojennego”, współtworzył kilka podziemnych audycji radiowych. Był wielokrotnie zatrzymywany na 48 godzin, krótko internowany na okres od listopada do grudnia 1982, po odkryciu nielegalnej drukarni w 1983 pozostawał przez kilka miesięcy w ukryciu (m.in. u Barbary Zientarskiej). Był poszukiwany listem gończym, w kwietniu 1984 został tymczasowo aresztowany, w lipcu tego samego roku uzyskał zwolnienie na mocy amnestii. Utracił z przyczyn politycznych pracę, przez blisko dwa lata nie posiadał stałego zatrudnienia. Pod koniec lat 80. pracował w Zakładzie Zadrzewień, Zieleni i Rekultywacji Ligi Ochrony Przyrody.

W 1989 wszedł w skład krakowskiego Komitetu Obywatelskiego. Był rzecznikiem prasowym zarządu Regionu Małopolska reaktywowanej „Solidarności” i redaktorem naczelnym pisma związkowego „Tygodnik Solidarność Małopolska” oraz dziennika „Depesza”, a także kierownikiem oddziału dziennika „Nowy Świat”. Od 1990 do 1995 pełnił funkcję wiceprezesa zarządu głównego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Był doradcą przewodniczącego krakowskiej rady miasta oraz marszałka małopolskiego.