Jako pierwsza zaobserwowała to zjawisko bezzałogowa sonda kosmiczna Lunar Orbiter 1, krążąca po orbicie wokół Księżyca, 23 sierpnia 1966 roku.

6 kwietnia 2008 czasu japońskiego, należąca do JAXA sonda Kaguya wykonała materiał filmowy w wysokiej rozdzielczości (HD 1080p), pokazujący „wschód” i „zachód Ziemi” widziany z orbity okołoksiężycowej.

Mechanizm zjawiska Zjawisko „wschodu Ziemi” nie jest analogiczne do zjawisk wschodu Słońca czy Księżyca, obserwowanych z powierzchni Ziemi. Ma ono miejsce podczas ruchu statku kosmicznego po orbicie wokół Księżyca, kiedy przemieszcza się on z niewidocznej strony Księżyca na stronę zwróconą ku Ziemi. Ze względu na rotację synchroniczną Księżyca, z większości miejsc na powierzchni jego widocznej strony Ziemia prawie nie przemieszcza się po niebie, oprócz powolnego krążenia wokół określonego punktu, które wynika z libracji Księżyca. Z większej części odwrotnej strony Księżyca nasza planeta nie jest nigdy widoczna. Zjawisko libracji sprawia jednak, że w pobliżu krawędzi widocznej tarczy Księżyca można obserwować z jego powierzchni rzeczywiste