Podczas okupacji niemieckiej, w latach 1940–1944 aktywnie działał w konspiracji, biorąc udział w akcjach zbrojnych, był żołnierzem Polskiej Armii Ludowej, brał udział w powstaniu warszawskim. Jednocześnie organizował tajne komplety gimnazjalne w Milanówku oraz wykładał w filii Wydziału Prawnego i Humanistycznego Tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich.
Po wojnie kontynuował pracę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1950 został dziekanem Wydziału Humanistycznego Państwowej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Warszawie. W latach 1956–1974 pełnił funkcję kierownika Zakładu Metodyki Języka Polskiego przy Katedrze Języka Polskiego, a następnie w Instytucie Filologii Polskiej i Słowiańskiej. W 1962 na Uniwersytecie w Greifswaldzie zorganizował Sekcję Polonistyki w tamtejszym Instytucie Slawistyki. Przez dwie kadencje (1966–1969) był dziekanem Wydziału Filologii Polskiej i Słowiańskiej Uniwersytetu Warszawskiego.