Ustia () – wieś na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, w rejonie kamienieckim, w hromadzie Słobidka-Kulczijewećka, u ujścia Smotrycza do Dniestru, na brzegu którego znajduje się przystań promowa. W 2001 roku liczyła 529 mieszkańców.
Historia Wieś została w roku 1403 darowana przez króla Władysława Jagiełłę rycerzowi Piotrowi Kaczorkowi, co wiązało się ze służbą wojskową z jedną kopią i dwoma łucznikami. Późniejszymi właścicielami byli (XVI-XVIII wiek) Ćwikłowski, Sroczyński, Czermińscy, Starzyńscy, Dębowscy, Siekierzyńscy, Kawieccy, a w XIX wieku Glinka, Regulski, Wiśniowski i Dwerniccy. Po roku 1920 w granicach ZSRR, a od roku 1990 niepodległej Ukrainy.
Wieś była wielokrotnie napadana i palona przez Tatarów, a to z powodu dogodnego brodu na Dniestrze, którym ciągnęły na Pokucie i dalej, w stronę Lwowa, Zamościa i Lublina czambuły tatarskie (tzw trakt wołoski). Wojska koronne często uderzały w tym miejscu na Tatatów, np.: (Stefan Chmielecki w 1629 roku) i Turków (Kazimierz Jan Sapieha w 1694)Zbiór pamiętników historycznych o dawney Polszcze....