8 lutego 1945 dywizja rozpoczęła natarcie w ogólnym kierunku na Szprotawę, Żary i Forst. 9 lutego opanowała Lubin, a 13 lutego Szprotawę. Od 13 do 16 lutego dwa pułki (335 i 338) walczyły w ŻaganiuW literaturze polskiej błędnie podawano, że oba pułki walczące w Żaganiu wchodziły w skład 117 Poznańskiej Dywizji Strzeleckiej generała majora Jermołaja Grigorjewicza Kobieridzie.. Wojnę zakończyła nad Nysą Łużycką.
Struktura organizacyjna Dowództwo dowódca dywizji - pułkownik (od 20 kwietnia 1945 – generał major) Timofiej Wołkowicz (ros. Тимофей Иванович Волкович) 333 Gwardyjski Pułk Strzelecki odznaczony Orderem Kutuzowa i Orderem Bohdana Chmielnickiego – Michaił Pligin (Михаил Степанович Плигин) od 20 kwietnia do 31 grudnia 1944 335 Gwardyjski Pułk Strzelecki odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru, Orderem Suworowa i Orderem Bohdana Chmielnickiego - Stiepan Zacharczenko (Степан Михайлович Захарченко) poległ 5 kwietnia 1945 338 Gwardyjski Pułk Strzelecki - Tichon Suchacki (Тихон Кондратьевич Сухацкий) poległ 11 lutego 1945 305 Gwardyjski Pułk Artylerii 119 Samodzielny Gwardyjski Dywizjon Artylerii Przeciwpancernej 115 Samodzielna Gwardyjska Kompania Rozpoznawcza 129 Gwardyjski Batalion Saperów 160 Samodzielny Gwardyjski Batalion Łączności 120 batalion medyczno-sanitarny 118 Samodzielna Gwardyjska Kompania