Aby poszczególne grupy postaci nie mieszały się ze sobą, rozdziela je za pomocą skarp i w efekcie łamie jedność kompozycji.
Obraz można także odbierać jako serię scen chronologicznie przedstawiających przebieg polowania, jednak Goya nie stosował takiej fragmentacji na późniejszych kartonach. W późniejszych projektach udało mu się znacznie lepiej zjednoczyć przedstawiane sceny przy użyciu naturalnych rozwiązań kompozycyjnych, tak jak w przypadku Spaceru w Andaluzji czy Parasolki.
Przypisy
Kategoria:Kartony do tapiserii Francisca Goi Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado Kategoria:Obrazy o tematyce myśliwskiej