Imiona rzymskie Były to łacińskie imiona męskie, używane przez mieszkańców starożytnego Rzymu. Poza nielicznymi wyjątkami (np. Marek) nie używa się dziś powszechnie pierwotnych imion rzymskich. Jednymi z najwcześniejszych poświadczonych imion są Manius (Maniusz), Numerius, Numasios. Najprawdopodobniej nie mają one etymologii indoeuropejskiej. Oznacza to zatem, że po wyjściu z użycia pierwotnie funkcjonującego, rodzimego zbioru imion, przyjęło się u Latynów w znacznym stopniu obce, nieindoeuropejskie imiennictwo.
Oto lista najpopularniejszych imion rzymskich (praenomen) z puli liczącej niewiele ponad dwadzieścia imion, używanej w epoce historycznej, wraz ze skrótami:
Aulus (A.) – pol. Aulus Decimus (D.) – pol. Decymus Gaius (C.) – pol. Gajusz Gnaeus (Cn.) – pol. GnejuszPor. naevus – "znamię na ciele, brodawka". Lucius (L.) – pol. Lucjusz Marcus (M.) – pol. Marek Publius (P.) – pol. Publiusz Quintus (Qu.) – pol. Kwintus Sextus (Sex.) – pol. Sekstus Tiberius (Ti.) – pol. Tyberiusz Titus (T.) – pol. Tytus