Alogi (gr. ἄλογοι) zwani też alogianami, dosłownie „przeczący słowu”Alogi – określenie herezji chrześcijańskiej mającej swoich zwolenników w starożytności, w Azji Mniejszej. Nie jest do końca pewne czy owi heretycy tworzyli odrębną grupę czy był to tylko pogląd wyznawany w obrębie jakiejś większej wspólnoty.
Określenie alogi pochodzi z prac św. Ireneusza, który przedstawiał poglądy grupy odrzucającej przejawy działalności Parakleta (Ducha Świętego) a w konsekwencji odrzucały Ewangelię św. Jana. Prace Ireneusza nie przetrwały wprawdzie do naszych czasów ale ich część, w tym ta dotycząca heretyków, zachowała się w dziełach św. Epifaniusza. Prace te są podstawowym źródłem do badań dziejów i poglądów alogi.
Źródła podają, iż alogi pojawili się w Azji Mniejszej około 170 roku. Ich początki są prawdopodobnie związane z radykalnym sprzeciwem wobec poglądów głoszonych wówczas przez inną heretycką grupę, montanistów. Jednym z poglądów silnie akcentowanych przez montanistów było twierdzenie iż Duch Święty przemawia do chrześcijan poprzez wybrane osoby, ofiarowując im dar wizjonerstwa i proroctwa. Alogi odrzucali objawienia i inne dary Ducha Świętego, uważając je za fałszerstwa.