Po powrocie do kraju w maju 1961 roku skierowano go na Wyższy Kurs Doskonalenia Oficerów Akademii Sztabu Generalnego im. gen. Karola Świerczewskiego. Ukończył także studia pedagogiczne w Wojskowej Akademii Politycznej uzyskując dyplom magistra. Od 1972 pracował jako dyrektor Biura Wojskowego w urzędach administracji państwowej. W marcu 1975 został przeniesiony w stan spoczynkuMinister obrony narodowej przyjął zasłużonych oficerów WP, "Żołnierz Wolności", nr 70, 24 marca 1975, s. 1-3..
W 1964 orzymał I miejsce w konkursie redakcji "Żołnierza Wolności" na pamiętnik oficera z okazji 20-lecia LWP. Jego praca nosiła tytuł "My ze spalonych wsi" i została rok później wydana nakładem Wydawnictwa MON"Polish Monitoring", 20 lipca 1964, s. 50.. Na emeryturze działał w ZBoWiD, w środowisku byłych żołnierzy Armii Ludowej.
Po przemianach ustrojowych w Polsce płk Tadeusz Szymański został przewodniczącym Rady Krajowej Środowiska Żołnierzy Armii Ludowej przy Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych. W 2017, po 26 latach, zrezygnował z funkcji, zastąpił go płk Józef Karbownik.
Życie prywatne thumb|Grób Tadeusza Szymańskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Jego rodzonym bratem był Aleksander Szymański ps.