W 1999 roku, w celu rozwoju szkolnictwa wyższego, założył instytut zarządzania i administracji, Somali Institute of Management and Administration Development (SIMAD), który następnie przekształcił się w . Do 2010 r. zajmował na nim stanowisko dziekana.
W 2001 r. przystąpił do Center for Research and Dialogue (CRD), ośrodka badawczego zajmującego się działalnością na rzecz powojennej odbudowy kraju. W latach 2009–2010 pełnił funkcję konsultanta w Ministerstwie Planowania i Współpracy Międzynarodowej. W 2011 r. założył w Mogadiszu własne ugrupowanie polityczne, Partię Pokoju i Rozwoju (Peace and Development Party, PDP).
W sierpniu 2012 r. został jednym z ponad dwudziestu kandydatów na urząd prezydenta Somalii, po ukonstytuowaniu się nowego Federalnego Parlamentu Somalii. 10 września został wybrany przez deputowanych na ten urząd. W drugiej turze głosowania pokonał byłego prezydenta Szarifa Szajha Ahmeda głosami 190 do 79 po tym, jak z udziału w wyborach wycofało się dwóch z czterech kandydatów również zakwalifikowanych do drugiej tury, premier Abdiweli Mohamed Ali oraz Abdulkadir Osoble. Pierwszy z nich udzielił mu poparcia w drugiej turze głosowania. Wybory prezydenta Somalii były pierwszymi przeprowadzonymi na jej terytorium po 1991 roku.