Ostatnim samolotem zaprojektowanym i zbudowanym przez Humphreysa była maszyna, która została ukończona w 1911 roku. Samolot został najprawdopodobniej zbudowany w Wivenhoe, gdzie powstały wcześniejsze samoloty Humphreysa, a w późniejszym czasie został przewieziony na aerodrom w Brooklands, gdzie wykonał przynajmniej kilka lotów (pierwszy z nich odbył się 30 sierpnia 1911 roku). W ówczesnej prasie samolot został opisany jako „nowa maszyna”, ale nie jest wykluczone, że samolot powstał po przebudowaniu jego poprzednika.
Opis konstrukcji Humphreys Monoplane No. 3 był jednosilnikowym jednopłatowcem z silnikiem w konfiguracji ciągnącej i skrzydłem w konfiguracji górnopłatu. Nie zachowały się prawie żadne dane techniczne i osiągi samolotu, w ówczesnej notce prasowej został on określony mianem „Blériot type” („zbliżony do Blériota” – zapewne w odniesieniu do słynnego samolotu Blériot XI), a jego podwozie było „Antoinette type” („typu Antoinette” – dwa koła z amortyzowaną płozą pomiędzy nimi wysuniętą aż przed dziób samolotu, np. jak w samolocie Antoinette VII).
Napęd samolotu stanowił 60-konny silnik Green D.4.