Twórczość Barlaam napisał 21 traktatów przeciw łacinnikom (18 o pochodzeniu Ducha Świętego i 3 o prymacie) z czego wydano dotąd 1 o prymacie. Większość pism Barlaama przeciw hezychastom zaginęła wskutek nakazu zniszczenia ich wydanym przez sobór z 1341 roku, między innymi zniszczony został Kata Massalianon. Większa część zachowanych pism nie została dotąd wydana. Katolickie rozprawy i listy Barlaama zostały wydane w języku łacińskim: PG 151, 1255–1342, listy wydał G. Schirὸ pod tytułem Testi e monumenti (Palermo, 1954). Barlaam jest również autorem pism z zakresu astronomii (o terminach zaćmień), arytmetyki, logiki, dialektyki, muzyki i akustyki oraz autorem komentarza do II księgi Euklidesa.
Twórczość Barlaama na ogół negatywnie oceniano zarówno w Kościele Wschodnim jak i Zachodnim. Dążenie do zjednoczenia obydwu Kościołów opierał na przekonaniu, że różnice doktrynalne między Wschodem a Zachodem są nie do rozwiązania dlatego nie powinny być przyczyną podziału. W swoich polemikach uciekał częściej do rozumowania filozoficznego niż do autorytetu Ojców Kościoła.
Poprzez swe kontakty z Petrarką, którego nauczył greki, i Boccacciem istotnie wpłynął na rozwój kultury we Włoszech.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bizantyńscy teologowie 1204–1453 Kategoria:Zakonnicy prawosławni Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w XIV wieku