thumb| Rozbójnik w zasadzce. Rinaldo z ok. 1837-1840 roku Fabian Juliusz Sarnecki (ur. 1800 w Żernikach koło Kalisza, zm. 7 maja 1894 w Poznaniu) – polski malarz.
Życiorys Pochodził ze zubożałej rodziny ziemiańskiej. Nauki pobierał w Kaliszu, w konwencie pijarów w Rydzynie i Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Udzielał lekcji rysunku córce namiestnika Antoniego Radziwiłła, Elizie. Studiował prawdopodobnie od września 1825 do wiosny 1828 w Akademii w Berlinie, a potem (od początku 1832) w paryskiej pracowni A. Grosa, który wysoko go ocenił. Po drodze odwiedził Lipsk, Weimar, Erfurt, Eisenach i Frankfurt nad Menem. W Paryżu mieszkał w pobliżu Pont Neuf. Do pracowni Grosa dostał się za wstawiennictwem Juliana Ursyna Niemcewicza. Pracował w rezydencji mecenasa sztuki w Jeufosse koło Gaillon. Od 1837 przebywał we Włoszech, gdzie studiował samodzielnie. Pod koniec 1840 powrócił do Poznania, by w 1841 uczestniczyć w organizowanych przez Karola Libelta w Pałacu Działyńskich wykładach na temat rysunku i malarstwa.
Po 1850 tworzył bardzo mało. Był schorowany i prawie całkowicie ociemniały (pomagała mu wówczas rodzina Seweryna Mielżyńskiego). W 1858 został członkiem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Pochowany został na cmentarzu farnym w Poznaniu.