Po przybyciu nad Dniepr bolszewickich oddziałów 8 Armii Kozacy Siczy Zaporoskiej zostali zmuszeni do odwrotu na terytorium Rumunii, gdzie internowano ich. W maju 1919 r. powrócili na Ukrainę, sprzymierzając się tym razem z Armią Czynną Ukraińskiej Republiki Ludowej atamana Semena Petlury. Dzięki ich wsparciu ukraińskim oddziałom „petlurowskim” udało się wydostać z okrążenia wojsk polskich, bolszewickich i Białych Rosjan. Nieregularne oddziały Siczy Zaporoskiej w czerwcu tego roku zostały przeformowane w 2 Dywizję Pieszą „Sicz Zaporoska”. Dowództwo miał objąć płk Dobrianski, ale ostatecznie został nim J. Bożko.
Linki zewnętrzne Historia Siczy Zaporoskiej (jęz. ukraiński)
Kategoria:Wojna domowa w Rosji 1917–1921 Kategoria:Historia Ukrainy