Utwory swe zamieszczał ponadto w Zabawach Przyjemnych i Pożytecznych (1771–1777; tu: Wiersz z okazji okropnego przypadku, dnia 3.9.br. spraktykowanego, 1771, t. 4, cz. 2, s. 339-341; Żal przyjacielski nad stratą ks. Piotra Śliwickiego, wizytatora Księży Misjonarzów, 1774, t. 10, cz. 1, s. 253-256; Odpowiedź... na wiersz A. Naruszewicza, 1774, t. 10, cz. 1, s. 106-107; (inc.:) W drodze raz będąc, puszczam myślom lece(!)..., 1776, t. 13, cz. 2, s. 258-260; O cnocie, 1776, t. 13, cz. 2, s. 319-322; O dobroczynności, 1776, t. 13, cz. 2, s. 322-325; O przymiotach wymowy dla płci obojej, 1777, t. 15, cz. 1, s. 60-68).
Kilka jego wierszy ogłosił S. Tomkiewicz: Z wieku Stanisława Augusta, t. 2, Kraków 1882 (z nieistniejącego obecnie rękopisu Biblioteki Narodowej Litteraria), i L. Bernacki: „Materiały do życiorysu i twórczości Ignacego Krasickiego”, Pamiętnik Literacki, rocznik 31 (1934), s. 145. Dość żartobliwą korespondencję Krasickiego i Jakubowskiego (list Krasickiego i respons Jakubowskiego) z roku 1781 ogłosił M. Klimowicz: „Nieznane wiersze Ignacego Krasickiego”, Pamiętnik Literacki, rocznik 44 (1953), zeszyt 2, s. 585-586.