NMEA 2000 – protokół używany do tworzenia sieci urządzeń elektronicznych, głównie morskich instrumentów nawigacyjnych. Różne instrumenty, które stosują protokół NMEA 2000 są podłączone w topologii magistrali. thumb|przykładowa sieć NMEA 2000 thumb|elementy okablowania NMEA 2000 (z T-conectorem zasilającym)
Przykłady morskich urządzeń elektronicznych mogących stosować protokół: odbiorniki nawigacji stelitarnej (GPS, Glonass, BeiDou, Galileo i inne), plotery map, logi, echosondy, wiatromierze, kompasy, żyrokompasy, radary, autopiloty. Łączność między instrumentami pozwala na przykład na korektę kursu przez autopilota na podstawie wskazań GPS.
NMEA 2000 stworzony został przez amerykańską firmę National Marine Electronics Association (NMEA).
NMEA 2000 wzorowany był na standardzie SAE J1939 (pierwotnie opracowanym dla potrzeb przemysłu motoryzacyjnego) opartym na standardzie CAN. Urządzenia standardów NMEA 2000 i SAE J1939 mogą współistnieć w tej samej sieci fizycznej.