Dżarir wraz z Al-Farazdakiem i Al-Achtalem zaliczany jest tradycyjnie do "wielkiej trójki" poetów okresu umajjadzkiego. O stopniu w jakim współcześni byli zaangażowani w jego pojedynek z Al-Farazdakiem świadczy choćby słynna anegdota o kłótni w tej kwestii pomiędzy żołnierzami Al-Muhallaba w trakcie wojny z azrakitami, którą na korzyść Dżarira miał rozstrzygnąć charydżycki jeniec. W poetyckim dywanie Dżarira dominują satyry, z których większość jest skierowana przeciwko Al-Farazdakowi. Z formalnego punktu widzenia jego poezja jest utrzymana w ramach staroarabskich wzorców kasydy – z prologiem ("nasib"), opisem podróży i głównym tematem utworu. Ten ostatni był u niego najczęściej związany ze sprawami dworu – stąd spotykamy u niego panegiryki i elegie. Jednak to "satyryczne tematy i wypady przeciwko wrogom obfitują w całej poezji Dżarira, spotyka się je nawet w erotykach czy we wstępach miłosnych do kasyd. Satyra była jego żywiołem".

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Arabscy poeci epoki Umajjadów Kategoria:Urodzeni w VII wieku Kategoria:Zmarli w VIII wieku Kategoria:Poeci VII wieku Kategoria:Poeci VIII wieku