Opracowanie pierwszej wersji spektrometru magnetycznego przez Jana K. DanyszaJan Kazimierz Danysz był synem mikrobiologa Jana Danysza (1860–1928) i ojcem fizyka Mariana Danysza (1909–1954), również zasłużonego w dziedzinie fizyki jądrowej, uczestnika programu CERN. poprzedzały fundamentalne odkrycia dokonane na początku XX w., m.in.: Hendrik Lorentz i Pieterem Zeemanem rozwiązali problem rozszczepienia linii widmowych w polu magnetycznym (efekt Zeemana), za co otrzymali nagrodę Nobla z fizyki w roku 1902, Henri Becquerel, Maria Skłodowska-Curie i Pierre Curie odkryli zjawisko promieniotwórczości (Nagroda Nobla 1903 r.), Ernest Rutherford wykonał słynny eksperyment, potwierdzający istnienie jądra atomu, odkrył istnienie promieniowania alfa, beta i gamma, wykonał pomiary prędkości cząstek alfa (Nagroda Nobla w 1908 r.), Maria Skłodowska-Curie odkryła rad i kolejne izotopy promieniotwórcze (Nagroda Nobla w 1911 r. za wydzielenie czystego radu i uzyskanie radu w postaci krystalicznej).
Teoretyczną podstawą spektrometrii stało się pojęcie siły Lorentza – siły działającej na cząstkę obdarzoną ładunkiem elektrycznym, poruszającą się w polu elektromagnetycznym.