Encyklopedia Muzyczna PWM, tom II C-D Część biograficzna, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1984s.492.. Dvořák otrzymał w 1874 roku przyznawane przez austriackie Ministerstwo Kultury i Oświaty państwowe stypendium artystyczneJiří Berkovec – Dworzak, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1976, s. 52; Encyklopedia Muzyczna PWM, tom II C-D Część biograficzna, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1984s.492. jako muzyk otrzymując całą kwotę przeznaczoną również dla sztuk plastycznych i dla literaturyJiří Berkovec – Dworzak, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1976, s. 50.. Do podania były załączone III Symfonia Es-dur i IV Symfonia d-moll.
Części utworu I Allegro moderato II Adagio molto. Tempo di Marcia III Finale: Allegro vivace
Z wyjątkiem III Symfonii, symfonie Dvořáka mają układ czteroczęściowy. Niewykluczone jednak, że III Symfonia była planowana jako czteroczęściowaJiří Berkovec – Dworzak, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1976, s. 279.. III Symfonia Es-dur, Op.10 jest bez wątpienia najwybitniejszym z powstałych wówczas dzieł kompozytoraChylinska T., Haraschin S., Schaeffer B. – Przewodnik Koncertowy, PWM, Kraków, 1991, późn. w Chylinska T., Haraschin S., Schaeffer B. – Przewodnik po muzyce koncertowej, tom I A-Ł, PWM, Kraków, 2007, s.