Płaszczyzna Laplace’a satelity – płaszczyzna prostopadła do osi, wokół której precesuje chwilowa płaszczyzna orbity satelity planety. Jest to zatem efektywnie „średnia” płaszczyzna orbity satelity, do której chwilowa płaszczyzna orbity ma stałe nachylenie i względem której podlega precesji.
Położenie w przestrzeni Oś płaszczyzny Laplace’a satelity leży w jednej płaszczyźnie z osią obrotu planety, wokół której krąży satelita i osią orbity tej planety wokół gwiazdy centralnej. Spłaszczenie planety powoduje precesję orbity satelity wokół osi obrotu planety, a perturbacje ruchu wynikające z wpływu grawitacji gwiazdy (np. Słońca) sprawiają, że orbita satelity dodatkowo precesuje wokół osi orbity planety. Oba te zjawiska zachodzą równocześnie, powodując że oś odniesienia znajduje się pomiędzy tymi dwiema osiami.
Nazewnictwo Płaszczyzna ta bywa nazywana „płaszczyzną niezmienną”, chociaż to pojęcie jest zwykle używane w odniesieniu do płaszczyzny prostopadłej do sumy wektorów momentu pędu składników układu. Te dwie koncepcje nie powinny być mylone (choć obie wywodzą się z prac Pierre-Simona de Laplace’a). Są one równoważne tylko wtedy, gdy źródła zaburzeń znajdują się daleko od ciała podlegającego precesji.