Tysiąc większych i mniejszych jezior i jeziorek przerywa monotonię Mchów, poczynając od dużego dwukilometrowej długości jeziora Jelno, od którego cała Puszcza wzięła swą nazwę, a kończąc na maleńkich parometrowej średnicy bagienkach. Wszystkie te jeziora mają jednak wspólne cechy: rosi bagnistą i czarną, brak sitowia lub trzcin u brzegów, szarpane kontury i niskie, lecz dokładnie prostopadłe brzegi – jak gdyby ręka jakiegoś kataklizmu wydarła pokrywę torfowego „kożucha” i odkryła ich toń.
Opis z okresu II Rzeczypospolitej: Michał K. Pawlikowski, Wojna i sezon, Wileńskie Wydawnictwo „Czas”, Wilno 2008, s. 328, .
Przypisy
Kategoria:Geografia Białorusi Kategoria:Lasy na Białorusi