thumb|Tablica upamiętniająca Kazimierza Lisieckiego przy ul. Starej 4 w Warszawie thumb|Grób Kazimierza Lisieckiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Kazimierz Lisiecki ps. Dziadek (ur. 9 lutego 1902 w Żbikowie (ob. Pruszków), zm. 8 grudnia 1976 w WarszawieArtykuł Alicji Sotłyki-Kamińskiej na stronie Zespołu Ognisk Wychowawczych im. K. Lisieckiego „Dziadka”.) – polski pedagog, wychowawca kilku pokoleń młodzieży, społecznik, inicjator powstania Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy. Pionier pedagogiki opiekuńczej i twórca nowego nurtu w systemie opiekuńczym w Polsce.
Życiorys Syn Romana i Marianny Lisieckich. Jego matka i kilkoro z rodzeństwa zmarli w 1914 roku, podczas epidemii tyfusu. Jego starszy o cztery lata brat – Stefan poległ w roku 1920, walcząc w szeregach Wojska Polskiego, a ojciec zginął wywieziony do Rosji. Prawdopodobnie Lisiecki miał jeszcze siostrę i brata, ale jest to trudne do ustalenia, bo w dorosłym życiu rzadko wspominał o swojej rodzinie.
Przed II wojną światową Absolwent jednego z warszawskich gimnazjów. Jeszcze jako uczeń doprowadził do powstania i prowadził zastęp Drużyny Harcerskiej im. Hugona Kołłątaja w Warszawie przy bursie Rady Głównej Opiekuńczej na ul.