W czasie długiej podróży rolę opiekunki-przyzwoitki pełniła siostra Fanny Durack, Mary.
Na rok przed igrzyskami w 1912 roku Mina Wylie była bardziej utytułowaną zawodniczką, do tego czasu nigdy nie przegrała z Fanny Durack. Lecz po zmianie stylu pływackiego z Trudgeona na kraul, Wylie nie była już w stanie rywalizować z Fanny. Przed igrzyskami Durack ustanowiła rekordy świata na 50 jardów (27,0 sekund), 100 jardów (1:06,0) i 220 jardów (2:56,0). W rundzie eliminacyjnej poprawiła rekord Cuwen na sto metrów czasem 1:19,8.
Finał należał do Durack, Wylie i Fletcher. Daisy Curwen zakwalifikowała się do finału lecz nie wystartowała z powodu ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego. Uniemożliwiło jej to rywalizację z najgroźniejszą rywalką, Durack, która łatwo wygrała wyścig finałowy czasem 1:22,2. Kilka dni później, podczas wystawy na sztokholmskim stadionie pływackim, Durack ustanowiła nowy rekord świata na 300 metrów stylem dowolnym czasem 4:43,6. W latach 1906–1921 Australijka ustanowiła 11 rekordów świata. Planowała również obronę tytułu w Antwerpii, lecz z rywalizacji wyeliminował ją, podobnie ja Curwen, stan zapalny wyrostka.
Rekordy Rekord świata Daisy Curwen (GBR) 1:20,6 Birkenhead (GBR) 10 czerwca 1912Rekord olimpijski - - - -