Willa „Pałac” w Szczawnicy – willa z 2. połowy XIX wieku przy placu Dietla 7 w Szczawnicy w powiecie nowotarskim, wpisana do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego.
Historia Na miejscu obecnej willi stał niegdyś pierwszy szczawnicki dom zdrojowy, o nazwie „Dom za potokiem” albo „Pałac za potokiem” (tuż obok przepływał wówczas Potok Szczawny, którego bieg później zmodyfikowano), wybudowany w 1827 r. przez Jana Kutscherę. To od niego pochodzi nazwa budowli – „Pałac”.
Po rozbiórce „Pałacu za potokiem”, w 1864 r. wybudowano drewnianą galerię spacerową, która służyła kuracjuszom jako schronienie przed deszczem i upalnym słońcem. Na wyższym tarasie w latach 1864–1866, według projektu Józefa Szalaya, wzniesiono willę „Pałac”. Połowa willi należała do Józefa Szalaya, a połowa do jego syna, Władysława. Zgodnie z testamentem Józefa, w 1876 r. należąca do niego część budynku stała się własnością Akademii Umiejętności. Drugą część instytucja kupiła w 1880 r.