W 1922 roku Adam Stadnicki (który był właścicielem budynku jako części zakupionego 1 lipca 1909 roku tzw. Górnego Zakładu) zlecił wybudowanie w podziemiach willi elektrowni parowej, zasilającej w prąd budynki przy placu Dietla oraz Dworzec Gościnny, a sam plac Dietla rozświetliły latarnie. Na wyższych piętrach uruchomiono Zakład Hydropatyczny. Od końca lat 20. XX wieku dom nazywany był „Łazienkami” ze względu na to, że urządzono w nim łazienki, w których oferowano kuracjuszom kąpiele mineralne ze źródła „Jan” wzbogacane dodatkami soli i wyciągami z igliwia. Zmieniono oficjalną nazwę na Zakład Zdrojowo-Kąpielowy. W okresie od 1936 roku do 1952 roku mieszkał w willi Artur Werner, kierownik zakładu i jednocześnie zasłużony organizator życia sportowego w Szczawnicy. W czasie okupacji niemieckiej działał w konspiracji pod ps. Strzelba, będąc lekarzem IV batalionu 1. Pułku Strzelców Podhalańskich AK.
W okresie okupacji w domu tym mieszkał również prof. Stefan Dąbrowski po wysiedleniu przez Niemców z Poznania.
Zakład wodoleczniczy działał „Pod Bogarodzicą” do 1975 roku, kiedy został zamknięty po otwarciu nowego Zakładu Przyrodoleczniczego przy ul. Zdrojowej. W salach na I piętrze uruchomiono restaurację „Zdrojową”. Na poddaszu znajdowały się pokoje sanatoryjne.