Okres powojenny Po wojnie został członkiem ZBoWiDu. Był głównym świadkiem oskarżenia w pocesach zbrodniarzy wojennych: Wiktora Blaudego w Nowym Targu w 1945 roku Bruno Mazurkiewicza w Nowym Targu w 1945 roku szefów Gestapo z Zakopanego i Szczawnicy Roberta Weißmanna i Richarda Sehmischa we Freiburgu w 1966 roku. W latach 1945–1956 Kołączkowski pracował w Uzdrowisku Szczawnica jako naczelny lekarz. Doprowadził do reaktywacji Inhalatorium i uruchomił przychodnię zdrojową. Przez wiele lat pracował jako laryngolog w domu wypoczynkowym dla artystów znajdującym się w willi „Marta” w Szczawnicy. W prywatnych zbiorach rodziny Kołączkowskich zachowało się zdjęcie Hanki Bielickiej z własnoręcznie napisanymi przez nią słowami na rewersie: „Kochany Zbyszku, bardzo proszę, zaopiekuj się gardziołkiem i przyległościami mojej przyjaciółki. Całuję serdecznie”.
Zbigniew Kołączkowski zmarł mając 93 lata i pochowany jest na cmentarzu pod Huliną w Szczawnicy.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki.
Przypisy Reprint wydany przez Zakład Narodowy im.