Napad na pociąg pod Łunińcem – sowiecki dywersyjny atak zbrojny jesienią 1924 na pociąg koło Łunińca (obecnie na Białorusi), w ówczesnym województwie poleskim II Rzeczypospolitej.
Historia Napad na pociąg pod Łunińcem był – obok ataku na miasteczko Stołpce w sierpniu 1924 – jednym z najważniejszych wydarzeń podczas sowieckiej dywersji zbrojnej prowadzonej we wschodniej części II Rzeczypospolitej po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej (1919–1920). Do napadu doszło 23 września 1924 na Polesiu. Dokonał go 40-osobowy oddział terrorystyczny pod dowództwem czekisty Kiryłła P. Orłowskiego, który występował jako ataman Trofim Kalinienko. W rejonie stacji kolejowej Łowcza wysadził on tory kolejowe, a następnie ostrzelał pociąg relacji Brześć–Łuniniec, którym jechali m.in. wojewoda poleski Stanisław Downarowicz, senator PSL „Piast” Bolesław Wysłouch, biskup miński Zygmunt Łoziński, komendant okręgowy Policji Państwowej insp. Józef Mięsowicz oraz kilkunastu policjantów. Opór stawił jedynie jeden z pasażerów (żydowski kupiec, który zginął) oraz policjant Dmowski i senator Wysłouch (obaj zostali ranni). Według części relacji wojewoda Downarowicz i insp. Mięsowicz zostali wychłostani. Funkcjonariusze zostali rozbrojeni, obrabowano też wszystkich pasażerów pociągu.