Po zakończeniu służby wojskowej zapisał się na Uniwersytet Warszawski, gdzie nadal był związany z ruchem socjalistycznym. W 1905 wyjechał na rok do Pragi, gdzie uczęszczał na politechnikę. W 1907 został aresztowany przez władze carskie i wydalony z Imperium Rosyjskiego. Ponownie powrócił do Pragi i kontynuował studia. Następnie przeniósł się na politechnikę we Lwowie, gdzie w 1908 r. zapisał się do tworzonego wówczas Związku Walki Czynnej. W ZWC ukończył szkołę oficerską.
Po rozpoczęciu I wojny światowej, wziął udział w walkach prowadzonych przez legiony polskie. Walczył w stopniu porucznika, jako dowódca kompanii w 5 pułku piechoty. 1 października 1915 został ciężko ranny w walkach na Wołyniu. 2 lipca 1915 został awansowany na porucznika, a 1 listopada 1916 na kapitana. Został przewieziony do szpitala w Krakowie, gdzie przybywał aż do swej śmierci. Pochowany na cmentarzu Rakowickim.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6459 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 22 grudnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych czterokrotnie – pośmiertnie, 1922
Przypisy
Bibliografia
W. Lipiński, Aleksandrowicz Konstanty, Polski Słownik Biograficzny, T. I, Kraków 1935, s.